SONE-949 ในฐานะผู้จัดการ ผมคลั่งไคล้เด็กสาวที่ทั้งสดใส ไร้เดียงสา และเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง แต่ผมจะไม่ปล่อยเธอไป ยิ่งเธอแสดงความเกลียดชังผมมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งตื่นเต้นและมีอารมณ์มากขึ้นเท่านั้น เสียงของเธอที่บอกว่า “คุณมันน่าขยะแขยง… หนูอยากกลับบ้าน” มันช่างยั่วยวนใจผมเหลือเกิน ผมอยากจะ “สอน” เธอใจแทบขาด… และแล้ววันหนึ่ง ผมก็ตัดสินใจแอบวางยาเธอและพาเธอไปยังโรงแรม
